της Χριστίνας Αρνή Η Ζωή κυλά, ο Τροχός της γυρίζει αδιάκοπα, κι ο άνθρωπος -κάθε άνθρωπος- καλείται να συμμετέχει σ’ αυτή την άοκνη κίνηση, προσφέροντας μια ”συνέχεια” κι όχι, απλά, την επανάληψη – για πολλοστή φορά – της ίδιας ”ιστορίας”. Η εξέλιξη αποτελεί το αποτέλεσμα κάθε αιτίας μεταμόρφωσης, σαφώς δε δεν εμφανίζεται μέσα στον κύκλο […]
της Χριστίνας Αρνή Είναι στ’ αλήθεια πολύ δύσκολο να δώσουμε έναν ακριβή ορισμό της Ζωής. Μπορούμε να πούμε πολλά, χωρίς να πούμε, στην πραγματικότητα, τίποτε, κι ωστόσο φαίνεται πως ξέρουμε πολύ περισσότερα για ό,τι δεν είναι ζωή, παρά για ό,τι είναι. Υπό μια έννοια, μοιάζουμε να ζούμε πιο πολύ μέσα σ’ αυτό που ορίζουμε ως […]
Φευγαλέες ματιές ανάμεσα στα χρώματα του κόσμου… ‘Ολοι τρέχουν: ο χρόνος τρέχει, οι δουλειές τρέχουν, οι ειδήσεις βροχή, οι φιλίες ξεσηκώνουν θύελλες, η γνώση τρέχει ξέφρενα… Οι ρυθμοί της ζωής προστάζουν για μέθη, από το πρωί ως το βράδυ ένα ασταμάτητο τρέξιμο. Λόγια, σκέψεις, πράξεις… τρέχουν αδιάκοπα να ξοδευτούν. Αγοραπωλησίες, συμφέροντα, κουτσομπολιά, τριβές… συνεχή άλματα […]
της Χριστίνας Αρνή Μέχρι την στιγμή του «ανοίγματος» των αισθήσεων υπάρχει μέσα μας μια σαφής διαχωριστική γραμμή που ορίζει τα δικά μας όρια και τα όρια των άλλων και που διαχωρίζει με ποικίλους τρόπους την μια πλευρά από την άλλη. «Τυφλοί» και «κωφοί»μέσα σ’ έναν «άγνωστο» κόσμο, προσπαθούμε να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας και σχεδόν […]
της Χριστίνας Αρνή Κάθε φορά που η ζωή αγκιστρώνεται σε μια λέξη, σε μια χειρονομία, σ’ ένα συναίσθημα, όλος ο εσωτερικός μας κόσμος μεταμορφώνεται. Ο τρόπος με τον οποίο ένα γεγονός μας αγγίζει, πολλές φορές διαφέρει από τον τρόπο μέσω και δια του οποίου «αγγίζουμε» εμείς οι ίδιοι τα γεγονότα, τους λόγους και τις πράξεις […]
της Χριστίνας Αρνή Περνά ο καιρός και το βλέμμα πότε χαμηλώνει και πότε υψώνεται πάνω από της φρίκης τα σύννεφα. Ασχήμια, σήψη, φόβος, τρέλα, μίσος… χέρι-χέρι, αδελφωμένα και μονιασμένα μέσα στον παραλογισμό της καθημερινότητας. Θρίαμβος του ψεύδους, χαμόγελα δήθεν εμπιστοσύνης, γέλια σαρκαστικά… Ο θάνατός σου η ζωή μου! Μέσα σε ποια φυλακή ξύπνησαν σήμερα τα […]
του Γιώργου Τσαντάκη Αγωνιά, τώρα, ο άνθρωπος για την κλωνοποίηση, για την κλωνοποίησή του ιδιαίτερα. Νιώθει άσχημα, και μερικές φορές ίσως τρομοκρατείται ακόμη και στην ιδέα του ότι μπορεί να κλωνοποιηθεί ή ότι μπορεί να υπάρχουν αντίγραφά του στον κόσμο. Αντιδρά ο άνθρωπος σε μια τέτοια σκέψη και προσπαθεί χρησιμοποιώντας όλα τα νομικά και θεσμικά […]
της Χριστίνας Αρνή Πάντοτε υπάρχουν πράγματα που μας ξεπερνούν και που, ακόμα κι αν μας δίνουν την αίσθηση του «οικείου», αγγίζουν τα βάθη μιας… αορατότητας που μοιάζει απόμακρη και μη προσεγγίσιμη. Πολλές φορές, ωστόσο, ακόμα και τα ορατά για εμάς πράγματα, οι ορατές μας σχέσεις, οι ορατές μας επιδιώξεις και προσπάθειες, τα ορατά μας κίνητρα, […]
της Χριστίνας Αρνή Οι χαρακτήρες αποκαλύπτονται μέσα στην διάρκεια. Αυτή είναι μια αλήθεια που πολλές φορές την λησμονούμε. Λέγεται πως “οι φίλοι φαίνονται στην ανάγκη”, μόνο που ο καθένας ερμηνεύει τις ανάγκες του άλλου ή τις δικές του σύμφωνα μ’ έναν ιδιαίτερα προσωπικό τρόπο σκέπτεσθαι, βάσει μιας “γραμμής” συμπεριφοράς και αντίληψης που διατηρεί, για τον […]