Guido Mina di Sospiro
Εκδόσεις “Κυβέλη”, 2004
Μπορεί αυτός ο τόσο αποξενωμένος από την Φύση κόσμος να ακολουθήσει τον λόγο ενός δένδρου ηλικίας δύο χιλιάδων ετών, καθώς εξιστορεί την ιστορία του που συσχετίζεται άμεσα, όπως είναι ευνόητο, με την ιστορία της ανθρωπότητας;
Ο συγγραφέας με την αυστηρότητα της σύγχρονης επιστήμης και ταυτόχρονα μ’ έναν γλυκύ ρομαντισμό μας προσκαλεί σ’ ένα ταξίδι δύο χιλιάδων περίπου ετών, μέσα από το βλέμμα και το αίσθημα μιας θηλυκής τάξου, ενός δένδρου Αρχέτυπου των δένδρων του είδους της.
Η θηλυκή τάξος διηγείται με ακρίβεια βοτανολόγου τη ζωή της, έχοντας πρόσβαση στη συνειδητότητα και στην μνήμη όλων των άλλων δένδρων, ακόμα και στην μνήμη του δικού της γένους, του γένους στο οποίο ανήκει το πρώτο δένδρο που φύτρωσε στην Γη.
Ανθρωποι, πολιτισμοί, παίρνουν την σκυτάλη των συναισθημάτων, των σκέψεων, των νοοτροπιών και των γνώσεων μέσα στον αέναο κύκλο της Ζωής. Το βασίλειο του ανθρώπου είναι εδώ, όπως όλα τα άλλα βασίλεια της Φύσης. Η Μητέρα-Αφέντισσα του δάσους, η θηλυκή τάξος, αποτελεί το συναίσθημα, την σκέψη και τη ζωή ενός βασιλείου που ο άνθρωπος δεν εκτίμησε και δεν σεβάστηκε όσο θα έπρεπε. Η ίδια η τάξος δεν μπορεί να εννοήσει τη ζωή της ξέχωρη από όλα τα άλλα βασίλεια της Φύσης, επικοινωνεί μαζί τους, αδιαφορεί και ενδιαφέρεται, πληγώνεται και πονά, θυμάται και χαίρεται, αγωνίζεται και ζει…
Η ζωή της ξεκινά, λίγο-πολύ σαν όλων τη ζωή. Απειρη και ματαιόδοξη στην αρχή, σιγά-σιγά οδηγείται σε μια ωριμότητα που την εκφράζει με σοφία, ανοχή, δύναμη και γλυκύτητα. Κατανοεί σταδιακά τη δύναμή της, τι μπορεί να κάνει και τι όχι, ανακαλύπτοντας ταυτόχρονα την τρομακτική της ικανότητα να εξολοθρεύει όλα τα άλλα είδη τους δάσους. Έχει φίλους, έχει εχθρούς. Εχει μνήμη και θέληση. Είναι υγιής, είναι ασθενής κι αδύναμη… Γνωρίζει πως κάποια μέρα θα πεθάνει, και προετοιμάζεται για τον θάνατό της, που μετά από δύο χιλιάδες χρόνια έρχεται για να της υπενθυμίσει την φθαρτότητά της. Ωστόσο οι ρίζες της παραμένουν. Από αυτές τις ρίζες αναπτύσσονται νέα βλαστάρια, και η επικοινωνία με τα άλλα βασίλεια της Φύσης δεν διακόπτεται. Πέτρες, χώμα, μύκητες, έντομα, πουλιά, ζώα, άνθρωποι… όλα είναι εδώ, μέσα στον Χρόνο, μέσα στην Μνήμη, μέσα της… Η ιστορία της είναι τελικά μόνον η δική μας ιστορία;
παρουσίαση: Χ. Α.